Jakość i zespół

Deeskalacja trudnych rozmów: techniki, które działają

Praktyczna deeskalacja dla konsultantów: spokój, pozwolenie na wyrażenie emocji, uznanie, granice, propozycje wyboru i moment na przekazanie rozmowy.

Redakcja Call · Opublikowano · Czas czytania: 5 min

Większość rozmówców, którzy zaczynają rozmowę w złości, nie jest zła na konsultanta. Są zmartwieni, zmęczeni czekaniem albo przekonani, że nikt ich nie słucha. To, jak przebiegnie pierwsza minuta, zwykle decyduje, czy złość opadnie, czy urośnie. Ten przewodnik proponuje praktyczną rutynę deeskalacji oraz wskazówki, kiedy przekazać rozmowę, a kiedy ją zakończyć.

Spokojny konsultant w zestawie słuchawkowym cierpliwie słucha podczas napiętej rozmowy
Obraz poglądowy

Opiera się na artykułach Empatia w rozmowach telefonicznych oraz Savoir-vivre zawieszania i przekazywania połączeń, i łączy się z tematami dobrostanu opisanymi w artykule Jak zapobiegać wypaleniu konsultantów.

Dlaczego rozmówcy się złoszczą

Za złością w rozmowie zwykle stoi konkretna przyczyna. Znajomość najczęstszych pomaga odpowiadać na potrzebę, a nie tylko na podniesiony głos.

Najczęstsze przyczyny złości rozmówców

  • Powtarzające się porażkiJuż dzwonili, byli przekazywani dalej albo słyszeli różne wersje.
  • CzekanieDługie kolejki lub nieodbyte oddzwonienia sprawiają, że ludzie zaczynają rozmowę w złym nastroju.
  • Poczucie bycia ignorowanymUważają, że nikt nie przeczytał ich sprawy ani ich nie wysłuchał.
  • Utracone pieniądze lub czasRealne konsekwencje sprawiają, że stres objawia się złością.
  • StrachNiepokój o bezpieczeństwo, zdrowie lub ważny termin.

Często rozmówca potrzebuje dwóch rzeczy: zostać wysłuchanym i zobaczyć postęp. Zapewnienie obu, w tej kolejności, uspokaja większość rozmów.

Najpierw zachowaj spokój

Nie uspokoisz nikogo, jeśli najpierw nie uspokoisz siebie. Kilka nawyków pomaga zadbać o własny stan:

Pięciostopniowa rutyna deeskalacji

Od złości do działania

  1. Pozwól wyrazić emocjeMilcz i nie przerywaj, w rozsądnych granicach. Ludzie się uspokajają, gdy czują, że ktoś ich słucha.
  2. Uznaj konkretnie„Musiał Pan/musiała Pani dzwonić trzy razy w tej samej sprawie i to jest nie do przyjęcia”.
  3. Doprecyzuj faktyZadawaj krótkie, spokojne pytania, żeby zrozumieć, co się stało i czego rozmówca chce.
  4. Zaproponuj drogęPowiedz, co możesz zrobić, i jeśli to możliwe, zaproponuj wybór.
  5. Potwierdź i dotrzymaj słowaPodsumuj ustalenia, określ termin i zrób to, co zostało zapowiedziane.

Pozwolenie na wyrażenie emocji

Wyrzucanie z siebie emocji może wydawać się nie mieć końca, ale większości ludzi zapał gaśnie po minucie czy dwóch, jeśli nie muszą walczyć o uwagę. Używaj krótkich sygnałów, takich jak „rozumiem” i „proszę mówić”. Nie mów „proszę się uspokoić” ani „nie ma potrzeby krzyczeć”. Te zwroty eskalują sytuację.

Uznanie bez zgadzania się na wszystko

Możesz uznać doświadczenie rozmówcy, nie przyjmując winy, która nie leży po Twojej stronie. „Rozumiem, że to było frustrujące” jest prawdą, nawet jeśli polityki nie da się zmienić. Uważaj z przeprosinami: przepraszaj za to, za co odpowiadasz, np. za czekanie lub zamieszanie, i nie obiecuj rzeczy niemożliwych.

Propozycja wyboru

Złość często bierze się z poczucia bezsilności. Wybór przywraca trochę kontroli. „Mogę zaplanować oddzwonienie dziś po południu albo zostać na linii i sprawdzić to teraz. Co Pan/Pani woli?” działa lepiej niż jedno polecenie. Niech opcje będą realistyczne i ograniczone do dwóch lub trzech.

Zwroty, których używać, i zwroty, których unikać

UnikajPowiedz zamiast tego
„Proszę się uspokoić”.„Chcę to dla Pana/Pani naprawić. Czy może Pan/Pani powiedzieć, co się stało?”
„Taka jest nasza polityka”.„Oto na co pozwalają zasady i co mogę zrobić w ich ramach”.
„Powinien był Pan/powinna była Pani…”„Zobaczmy, co możemy zrobić od tego momentu”.
„Nie mogę w tym pomóc”.„Nie mam możliwości zrobienia tego osobiście, ale wiem, kto może, i od razu Pana/Panią połączę”.
„Jak już było powiedziane…”„Ujmę to jaśniej”.

Granice i moment na eskalację

Nie każdego rozmówcę da się uspokoić, a konsultanci nie mają obowiązku znosić obelg. Ustal z góry, co jest dopuszczalne, a co nie, i jakie kroki podejmujesz.

Silne emocje czy niedopuszczalne zachowanie

Silne emocjeNiedopuszczalne zachowanie
PrzykładyPodniesiony głos, frustracja, skargi na firmęGroźby, osobiste obelgi, dyskryminacja, powtarzające się przekleństwa pod adresem konsultanta
ReakcjaSłuchaj, uznaj, rozwiążSpokojnie ostrzeż, a potem eskaluj lub zakończ rozmowę zgodnie z polityką
WsparcieCoaching i omówienieOmówienie, sprawdzenie samopoczucia, ewentualne zgłoszenie

Dobre ostrzeżenie jest spokojne i konkretne: „Chcę Panu/Pani pomóc, ale nie mogę kontynuować, jeśli takie słowa będą padać dalej. Spróbujmy jeszcze raz”. Jeśli to trwa dalej, postępuj zgodnie z polityką, która powinna pozwalać konsultantowi zakończyć rozmowę. Jak zbudować taką politykę, opisuje artykuł Nękanie przez klientów przez telefon.

Kiedy przekazać rozmowę

Przy eskalacji w miarę możliwości przekazuj rozmowę z zapowiedzią i poinformuj kolejną osobę, żeby rozmówca nie musiał zaczynać od nowa. Powiedz rozmówcy szczerze, dlaczego to robisz.

Hipotetyczna rozmowa krok po kroku

Rozmówca zaczyna od słów: dzwonię już trzeci raz w sprawie tej samej faktury. Konsultant nie tłumaczy się, tylko mówi: przepraszam, trzy telefony to za dużo. Przeczytam historię, żeby zrozumieć, na jakim etapie jest sprawa. Po chwili mówi, co wynika z notatek, potwierdza jedyną brakującą informację i mówi, jaką korektę może wprowadzić od razu. Następnie proponuje dwie możliwości: zostać na linii, gdy korekta jest wprowadzana, albo otrzymać potwierdzenie i oddzwonienie następnego ranka. Rozmówca wybiera pierwszą, korekta zostaje wprowadzona, a konsultant odczytuje nową kwotę.

Nic w tej rozmowie nie wymagało szczególnych umiejętności. Konsultant mówił wolno i nisko, nazwał problem, skorzystał z historii zamiast prosić rozmówcę o powtarzanie i zakończył czymś zrobionym, a nie obiecanym. Ta sekwencja – słuchanie, nazwanie, działanie i potwierdzenie – to cała technika.

Po rozmowie

Napięta rozmowa wpływa też na konsultanta. Pozwól na krótką przerwę przed kolejną rozmową, daj możliwość omówienia jej z liderem lub współpracownikiem i zanotuj wszystko, co powinno się zmienić. Jeśli rozmowa ujawniła błąd w procesie, np. niedziałający link lub mylące pismo, zgłoś go, żeby usunąć przyczynę.

Po trudnej rozmowie

  • Zrób krótką przerwę i oddychaj
  • Zapisz dokładne notatki, póki rozmowa jest świeża w pamięci
  • Oznacz każdą złożoną obietnicę wraz z datą
  • Zgłoś problemy w procesie, które wywołały złość
  • W razie potrzeby porozmawiaj z liderem lub współpracownikiem
  • Zanotuj, co zadziałało i co warto zmienić

Szkolenie i wsparcie zespołu

Deeskalacja poprawia się z praktyką. Odgrywajcie typowe rozmowy z rozgniewanymi klientami, także te niezręczne, np. z rozmówcą, który przerywa lub żąda kierownika. Słuchajcie razem nagranych rozmów i omawiajcie, co zadziałało. Pomaga biblioteka dobrych przykładów; zobacz Prosty model coachingu konsultantów na podstawie rozmów. Usuwaj przyczyny u źródła, np. długie oczekiwanie, poprawiając planowanie obsady i routing; zobacz Prognozowanie liczby połączeń w małym zespole.

Wsparcie trudnych rozmów w Call

W widoku Kierownik zmiany w Call administratorzy i menedżerowie widzą trwające rozmowy i mogą nacisnąć „Słuchaj”, żeby słyszeć obie strony tak, by rozmówca ich nie słyszał, albo „Dołącz”, żeby otworzyć panel tej rozmowy na żywo. Obok wyświetla się transkrypcja na żywo ze słowami rozmówcy. Każde użycie Słuchaj i Dołącz oraz każda zmiana statusu są zapisywane z nazwiskiem nadzorującego. „Szept”, czyli mówienie tylko do konsultanta, nie jest jeszcze dostępny, więc zaplanuj wsparcie konsultantów w inny sposób, np. wiadomością lub krótką rozmową po fakcie.

Konsultanci mogą też przekazać rozmowę, a przekazanie z zapowiedzią jest dostępne w ustawieniach odbiorców na linii. Widok kierownika zmiany pokazuje czas oczekiwania w kolejkach i alerty, więc długie opóźnienia, częsty wyzwalacz złości, widać wcześnie. Przegląd nagranych rozmów i opinii klientów, w tym rozmów stojących za negatywnymi odpowiedziami w ankietach, pokazuje, których rozmów użyć w szkoleniach. Sprawdź, co jest włączone w Twoim obszarze roboczym, i poinformuj pracowników, jak rozmowy mogą być monitorowane.

Najczęstsze pytania

Od czego zacząć w rozmowie z rozgniewanym klientem?

Przez chwilę słuchaj bez przerywania, a potem uznaj konkretny problem. Większość rozmówców uspokaja się, gdy czuje, że ktoś ich wysłuchał.

Czy można powiedzieć rozmówcy, żeby się uspokoił?

Lepiej tego unikać. Ten zwrot często jeszcze bardziej złości ludzi. Zamiast tego powiedz, co zrobisz: „Chcę to załatwić. Proszę powiedzieć, co się stało”.

Kiedy konsultant powinien zakończyć rozmowę?

Gdy rozmówca jest obraźliwy mimo jasnego ostrzeżenia, zgodnie z Twoją polityką. Dopilnuj, żeby konsultanci wiedzieli, że mają w tym Twoje wsparcie.

Jak postępować z rozmówcami, którzy żądają kierownika?

Postępuj zgodnie z polityką. Wiele zespołów prosi konsultanta, by najpierw spróbował pomóc, wyjaśnił procedurę, a potem zorganizował przekazanie z zapowiedzią. Nie dyskutuj i nie ukrywaj tej możliwości.

Czy konsultanci powinni przepraszać, nawet jeśli to nie nasza wina?

Przepraszaj za doświadczenie lub opóźnienie, za które odpowiadasz, i pokaż, że rozumiesz. Nie przyjmuj winy za rzeczy, na które nie masz wpływu.

Jak szkolić deeskalację?

Stosuj odgrywanie ról, nagrane przykłady, krótkie sesje coachingowe i kulturę omawiania rozmów. Ćwicz zwroty, aż zabrzmią naturalnie, a potem dopasuj je do stylu każdego konsultanta.

Pozwól nadzorującym przysłuchiwać się trudnym rozmowom i włączać się w Call

W konsoli demo możesz wypróbować połączenia przychodzące w symulacji.

Powiązane poradniki