Podstawy planowania zmian w zespole telefonicznym
Jak zamienić oczekiwaną liczbę połączeń w sprawiedliwy, wykonalny grafik: potrzebne dane, kształt zmian, rozmieszczenie przerw i weryfikacja planu.
Planowanie zmian to cicha praca, która decyduje o tym, jak wygląda każdy dzień przy telefonach. Gdy grafik pasuje do zapotrzebowania, kolejki są krótkie, konsultanci mają prawdziwe przerwy i nikt nie jest odsyłany do domu wcześniej bez uprzedzenia. Gdy nie pasuje, zaczyna się błędne koło nadgodzin, wypalenia i rozłączających się rozmówców. Ten przewodnik omawia podstawy dla małego lub średniego zespołu telefonicznego: co zebrać, jak kształtować zmiany, jak sprawiedliwie przypisywać ludzi i jak sprawdzić, czy plan zadziałał.

Jeśli prognozowanie wolumenu to dla Ciebie nowość, najpierw przeczytaj artykuł Prognozowanie liczby połączeń, a do obliczeń obsady miej pod ręką artykuł Erlang C bez bólu głowy. Ten tekst zaczyna się tam, gdzie tamte się kończą: od liczby osób potrzebnych w każdym przedziale i zadania zamiany jej na prawdziwe zmiany.
Czego potrzebujesz, zanim zbudujesz grafik
Planowanie najczęściej zawodzi, bo brakuje jakichś danych, a nie dlatego, że obliczenia są trudne. Najpierw zbierz te cztery rzeczy.
Cztery dane wejściowe planowania
- Oczekiwane zapotrzebowaniePołączenia na półgodzinę dla każdego typu dnia, z własnej historii. Uwzględnij czas trwania rozmów, łącznie z pracą po rozmowie.
- Cel obsługiCzas oczekiwania, jakiego ma doświadczać większość rozmówców. Decyduje o tym, ilu osób potrzebujesz przy tym samym wolumenie.
- Kto może pracować i kiedyWymiar etatu, zgłoszone preferencje, godziny, w których ktoś nie może pracować, i wszelkie zasady dotyczące odpoczynku między zmianami.
- Umiejętności i kolejkiKto może obsługiwać które kolejki lub języki, żeby obsadę liczyć według kwalifikacji, a nie tylko liczby osób.
Bądźmy szczerzy co do długości rozmów. Wiele pierwszych grafików zawodzi, bo uwzględnia tylko czas rozmowy. Czas, który konsultant spędza na wpisywaniu notatek po rozmowie, to nadal czas, w którym nie może odebrać kolejnego połączenia, więc musi trafić do obliczeń.
Zaprojektuj kilka powtarzalnych wzorców zmian
Wzorzec zmiany to zapisany schemat, np. zmiana poranna, środkowa lub późna, z godziną rozpoczęcia, zakończenia i dniami tygodnia, w które obowiązuje. Zespoły, które planują według wzorców, a nie według osób, mają grafik łatwiejszy do odczytania, wyjaśnienia i zmiany, gdy przesuwa się zapotrzebowanie.
Zacznij od krzywej zapotrzebowania. Jeśli połączeń najwięcej jest przed południem i ponownie po przerwie obiadowej, zmiana poranna i środkowa, które nakładają się w tych godzinach, pokryją szczyty bez płacenia za bezczynność o świcie. Jeśli Twój dzień jest płaski, sprawdzą się prostsze wzorce. Oprzyj się pokusie tworzenia dziesięciu wariantów; dla większości zespołów cztery lub pięć to aż nadto.
Gdzie umieścić przerwy
Przerwy są częścią wzorca. Jeśli wszystkie wypadają o tej samej porze, kolejka nagle pustoszeje z obsady, więc rozkładaj je w czasie. Popularne podejście to planowanie przerw obiadowych poza najbardziej ruchliwymi przedziałami, a krótszych przerw w spokojniejszych lukach. Sprawdź obowiązujące Cię lokalne przepisy o odpoczynku i czasie pracy, bo różnią się w zależności od kraju i umowy.
Od prognozy do opublikowanego grafiku
- Przeczytaj prognozęZanotuj liczbę osób potrzebnych w każdej półgodzinie każdego dnia.
- Narysuj krzywąZaznacz szczyty i spokojne okresy, zanim wybierzesz jakiekolwiek godziny.
- Wybierz wzorceWybierz kilka zmian, których nakładanie się odpowiada szczytom.
- Przypisz ludziPrzydzielaj według umiejętności, umowy i preferencji, rotując mniej lubiane godziny.
- Publikuj wcześnieDaj ludziom dość czasu na zaplanowanie własnego życia.
- PrzeglądajPorównaj zaplanowaną obsadę z tym, jak dzień faktycznie przebiegł.
Sprawiedliwe i rozsądne przypisywanie ludzi
Gdy wzorce już istnieją, przypisywanie ludzi to łamigłówka z trzema rodzajami ograniczeń: twardymi limitami, umiejętnościami i preferencjami. Twarde limity są pierwsze: godziny, w których ktoś nie może pracować, minimalny odpoczynek między zmianami i maksymalna liczba dni pracy z rzędu. Potem sprawdź umiejętności, tak by każda kolejka miała w każdym przedziale co najmniej jedną osobę z kwalifikacjami na zmianie. Na końcu uwzględnij preferencje, o ile pozwala na to obsada.
- Rotuj niepopularne zmiany, takie jak wczesne rozpoczęcia i późne zakończenia, zamiast co tydzień dawać je tym samym osobom.
- Prowadź widoczny rejestr tego, kto ostatnio pracował w niewygodnych godzinach, żeby łatwo było obronić zasady rotacji.
- Traktuj zgłoszoną preferencję jako prośbę, którą spełniasz, gdy pozwala na to obsada, i mów o tym otwarcie.
- Miej niewielką rezerwę osób, które mogą zastąpić nieobecnych z krótkim wyprzedzeniem, nawet jeśli tylko na kilka godzin.
Sprawiedliwość w grafiku łączy się bezpośrednio ze sprawiedliwością przy urlopach. Kolejny przewodnik, Sprawiedliwy podział urlopów, pokazuje, jak rozstrzygać między konkurującymi wnioskami bez wywoływania urazy.
Konfrontacja planu z rzeczywistością
Grafik to prognoza z nazwiskami. W niektórych miejscach okaże się błędny, więc wyrób rutynę porównywania go z faktycznym dniem. Patrz na dwie rzeczy: czy obsada pasowała do zapotrzebowania w każdym przedziale i czy ludzie trzymali się przydzielonych zmian. Plan, który na papierze wygląda idealnie, ale rutynowo jest realizowany z kilkuminutowym opóźnieniem na początku dnia, ma inny problem niż plan, który jest po prostu zbyt cienki w porze lunchu.
Plan a rzeczywistość: jak czytać luki
| Prawdopodobna przyczyna | Co spróbować najpierw | |
|---|---|---|
| Za mało osób w szczycie | Wzorce nie nakładają się tam, gdzie zapotrzebowanie jest największe, albo przerwy wypadają w szczycie | Przesuń nakładanie się zmian lub rozłóż przerwy |
| Za dużo osób w spokojnych godzinach | Wzorce zaczynają się za wcześnie lub kończą za późno w stosunku do rzeczywistej krzywej | Skróć lub przesuń wzorzec |
| Obsada wygląda dobrze, ale kolejka jest długa | Rozmowy trwają dłużej, niż założono, albo na zmianie nie było właściwych umiejętności | Sprawdź ponownie długość rozmów i obsadę według umiejętności |
| Częste spóźnienia na początku zmiany | Godziny rozpoczęcia nie pasują do dojazdów lub zadań przy przekazaniu zmiany | Porozmawiaj z zespołem; dostosuj godzinę rozpoczęcia |
| Wszyscy są zajęci przez cały dzień | Plan opiera się na zbyt małej obsadzie | Sprawdź obłożenie, zanim obwinisz ludzi |
Błędy, których warto unikać
- Planowanie tylko na przeciętne dni. Dodaj znane Ci dni wzmożonego ruchu, np. dzień po święcie lub start kampanii.
- Liczenie osób zamiast osób z kwalifikacjami. Dziesięciu konsultantów, którzy nie potrafią obsłużyć najbardziej obciążonej kolejki, to nie dziesięć osób obsady.
- Zapominanie o pracy po rozmowie, szkoleniach i spotkaniach, które odciągają ludzi od telefonów.
- Zmienianie opublikowanego grafiku w ostatniej chwili bez jasnego powodu, co niszczy zaufanie szybciej niż niemal cokolwiek innego.
- Brak przeglądów. Grafik, którego nie porównuje się z faktycznym dniem, nie może się poprawić.
Cotygodniowa lista kontrolna planowania
- Prognoza zaktualizowana o faktyczny wolumen z zeszłego tygodnia
- Zaznaczone szczyty i spokojne okresy
- Wzorce zmian nadal pasują do krzywej zapotrzebowania
- Każda kolejka ma w każdym przedziale osobę z kwalifikacjami
- Przerwy rozłożone poza szczytami
- Uwzględnione preferencje i godziny niedostępności
- Grafik opublikowany z odpowiednim wyprzedzeniem
- Przegląd zeszłego tygodnia: plan a rzeczywistość
Planowanie zmian w Call
Call ma stronę Obsada w sekcji Połączenia, na której porównasz obsadę potrzebną z zaplanowaną na dany dzień. Wybierz datę, a zobaczysz dla każdej półgodziny liczbę osób wymaganą przez prognozę w zestawieniu z osobami na zmianie, wraz z listą luk i wskazówkami, co z nimi zrobić. Administratorzy i menedżerowie mogą przebudować prognozę dnia na podstawie historii kolejki przychodzącej.
Na tej samej stronie możesz zapisywać wzorce zmian z nazwą, godziną rozpoczęcia i zakończenia oraz dniami tygodnia, a potem wpisywać wzorzec do grafiku dla wybranych osób i dat. Każda zmiana ma stałą przerwę, a nowe zmiany zaczynają jako wersje robocze. W obszarze Obsada i zmiany pracownicy zapisują godziny, w których wolą pracować, wolałyby nie pracować lub nie mogą pracować, a widok obsady według umiejętności pokazuje, czy każda kolejka ma na zmianie osobę z kwalifikacjami. Po zakończeniu dnia panele Grafik i Przestrzeganie grafiku pokazują, jak dokładnie ludzie trzymali się planu. Szerszy obraz znajdziesz w artykule Workforce management w contact center.
Najczęstsze pytania
Z jakim wyprzedzeniem publikować grafik?
Najwcześniej, jak się da, zachowując trafność. Wiele zespołów publikuje grafik kilka tygodni naprzód i traktuje późniejsze zmiany jako wyjątki. Sprawdź, czy w Twojej lokalizacji obowiązują przepisy dotyczące terminów powiadamiania.
Ile wzorców zmian potrzebuję?
Większości małych zespołów wystarczą cztery lub pięć. Więcej wzorców utrudnia czytanie grafiku, a niewiele poprawia pokrycie zapotrzebowania.
Planować pod szczyty czy pod średnie?
Planuj według krzywej, przedział po przedziale. Średnia ukrywa właśnie te półgodziny, w których rozmówcy czekają najdłużej.
Co, jeśli ludzie chcą innych godzin niż w planie?
Zbieraj preferencje z wyprzedzeniem i spełniaj je, gdy pozwala na to obsada. Rotuj niewygodne godziny, żeby ciężar był podzielony i widoczny.
Jak radzić sobie z niespodziewanymi nieobecnościami?
Miej krótką listę osób, które mogą zastąpić innych z krótkim wyprzedzeniem, i wiedz, które kolejki można w razie potrzeby wstrzymać lub ograniczyć. Po każdym incydencie sprawdź, czy grafik nie był zbyt cienki.
Jak często przeglądać plan?
Co najmniej raz w tygodniu. Porównuj zaplanowaną obsadę z faktycznym wolumenem i przestrzeganiem grafiku, a potem koryguj wzorce i prognozę, zanim zbudujesz kolejny grafik.